Geceyle karşılaşmak

Karanlık bir yatak odasında Alcina Dimitrescu bir kulenin kasvetli göğsünde yatıyor, engelleyici bir rakam. Onun uzun, fiery kırmızı saç kascades sırtını aşağı, sıkı, düşük bir otobüsle yerde tuttu. Oda bir gece ışığının yumuşak ışıltısıyla aydınlatılır, sahne boyunca gölgeler döküm. Onun özellikleri henüz hassas, parçalarında kimseyi durdurabilecek mükemmel bir orantılı yüzle. Gözlerini kapatırken, nazik bir moan dudaklarından kaçar, etrafındaki dünya olarak yakaladığı nefes bir zevkle çözülüyor gibi görünüyor. Hava beklenti ile ağırdır, sadece olağanüstü bir şeyden önce gelir.