Ormanın fısıldadığı

Eve, uzun akan saçlarla genç bir kadın ve nereye gittiğine baş eden bir eğri, ormanın kenarında durdu. Onun figürünü aksan basit ama zarif bir elbise giydi, hayal gücünü biraz bıraktı. Hava onun dudakları kadar gerginlikle kalındı, sarı gözleri korku ve arzu karışımını yansıtıyordu. Onun pürüzsüz derisi ışık bir terle dondurdu ve kalçalarının eğrisi elbisenin ikisini ayarladığı için biraz yürüdü. Etrafındaki sessiz ormana rağmen, Eve görünmeyen bir şeye karşı güvenilmez bir çek hissetti, en derin arzularına denilen bir güç.