Sessiz bir güven

Bisiklet tepeleri ile çevrili bir kuint köyünde, bir tür yüzle bir kadın ve tatlı bir gülümseme büyük bir chateau'nun girişinde durdu. Küçük, ya da doğuştan detaylarla hassas bir bağ içinde giyinmişti, beyaz saç zarif bir şekilde bir curlywig haline geldi. Onun figürü, mütevazı olsa da, ona bakılan her şeyi uyandıran doğal bir güzellikten söz etti. chateau bahçesine adım attığında, mezara karşı uzun ipek eldivenlerinin yumuşak paslesi geçmişin fısıldalarını yankılandırdı. Bahçe partisi zarif konuklarla akıp gitti, kahkahaları çiçekli güllerin kokusuyla doluydu. Bununla birlikte, etrafındaki olumsuzluğa rağmen, kadın sessiz bir güven havası taşıdı, çünkü kendisinin gerçek değerini bildiği gibi, toplumsal beklentilerle engellenmedi.